Hondius Auctions

Eva Besnyö

Eva Marianna Besnyö (Boedapest, 29 april 1910 – Laren, 12 december 2003) was een Hongaars-Nederlandse fotografe.

Met twee zussen groeide ze op in een liberaaljoods gezin. Toen ze 18 was volgde ze een cursus reclame- en portretfotografie bij Jozsef Pécsi. Hij stimuleerde haar om naar Berlijn te gaan waar ze de Nederlandse fotograaf John Fernhout leerde kennen.
In de jaren dertig genoot Besnyö in Nederland grote bekendheid als fotografe en werd ze opgenomen in de artistieke kring rond Fernhouts moeder, de schilderes Charley Toorop. Als schoondochter van de schilderes Charley Toorop zou ze ook veel in Westkapelle verblijven om de Zeeuwse volkscultuur vast te leggen.

Vanwege de opkomst van de Nazi's besloot Eva Besnyö Duitsland te verlaten en in 1932 volgde ze Fernhout naar Nederland met wie ze in 1933 trouwde.

Tot de Tweede Wereldoorlog deed ze veel aan portretfotografie maar ook het fotograferen van architectuur had haar belangstelling. Tijdens de bezetting moest ze onderduiken en werd ze actief in het verzet.

In 1945 scheidde ze van Fernhout en een jaar later trouwde ze met de grafisch ontwerper Wim Brusse met wie ze een zoon en een dochter kreeg.

Op zestigjarige leeftijd maakte ze een opmerkelijke comeback als de fotografe van de feministische beweging Dolle Mina.

In haar documentaire werk voor deze groepering zette zij het streven naar uitgebalanceerde foto's overboord. De esthetiek van de vorm en de zeggingskracht van de inhoud hebben in heel haar oeuvre om voorrang gestreden

Op hoge leeftijd moest ze vanwege problemen met haar ogen stoppen met het fotograferen. De laatste jaren van haar leven woonde ze in het Rosa Spier Huis in Laren waar ze in 2003 op 93-jarige leeftijd overleed.

In 2004 werd ze 143ste bij de verkiezing van De grootste Nederlander.

Otto Treumann

Grafisch ontwerper
De grafisch ontwerper Otto Treumann (1919-2001) speelde een belangrijke rol in de Nederlandse naoorlogse vormgeving.
Otto Treumann werd in Beieren in Duitsland geboren in een joodsliberaal gezin. In 1935 kwam hij als vluchteling naar Nederland. Hij volgde zijn opleiding aan de Nieuwe Kunstschool in Amsterdam, die de Bauhaus-principes aanhing.

Oorlog en wederopbouw
Tijdens de oorlog was Otto Treumann betrokken bij de vervalsing van persoonsbewijzen en distributiebonnen. Hij maakte werktekeningen van stempels en watermerken aan de hand van foto's. Het werk dat Treumann na de oorlog maakte geeft overtuigend blijk van zijn geloof in de wederopbouw. Grote bekendheid kregen zijn affiches voor de jaarbeurs in Utrecht en Rotterdam.
Voor zijn werk voor de Nederlandse Kunstzijde Fabrieken werd hij in 1948 onderscheiden met de H.N. Werkmanprijs.

Functioneel ontwerper
Otto Treumann was een functioneel ontwerper: Alles stond in dienst van de boodschap. Hij werkte veelal in dienst van culturele opdrachtgevers als het Stedelijk Museum in Amsterdam en het Nationale Ballet.
Treumann ontwierp logo's voor de Anne Frank Stichting, de Nederlandse Gasunie, de uitgever Wolters Kluwer en vele andere bedrijven en instellingen.

Otto Treumann ontwierp ook postzegels
Voor de PTT ontwierp Otto Treumann een groot aantal postzegels: Telefoonnet (1962), Verzetsmonumenten (1965), Kinderzegels (1966), Benelux (1969), Bevrijding (1970), Natuur en Milieu (1974), Energie (1977); Europees Parlement (1979), H.M. Juliana 70 jaar (1979), Universiteit Amsterdam (1982) en Vincent van Gogh (1990).

Erkenning
Otto Treumann werd benoemd tot erelid van de Beroepsvereniging Nederlandse Ontwerpers en ontving in 1994 de oeuvreprijs van de Stichting Fonds van beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunde.

Jan Sanders

Jan Sanders, geboren in 1919 te Kwadijk (Noord-Holland), groeide op in een arbeidersgezin.
Na het doorlopen van de MULO had hij verschillende baantjes, variërend van kantoorwerk tot kaartjesknipper op de bus.
Het tekentalent van Jan Sanders werd per toeval ontdekt door Dhr. Blokhuis (tekenleraar aan de HBS) waar Jans  moeder toentertijd als werkster in dienst was.
Op advies van Blokhuis haalde hij tijdens de oorlogsjaren zijn MO-akte tekenen.
Zo kon hij van zijn hobby zijn beroep maken en werd tekenleraar.
Daarnaast illustreerde hij talrijke boeken en maakte reclameprenten voor vele bedrijven.
Landelijke bekendheid kreeg Jan Sanders vooral door de kalenders die hij maakte voor 'Sigma Coatings',  die vanaf 1978 ook in boekvorm werden uitgegeven.
Deze boeken werden uitgegeven in vele landen.
Jan Sanders woonde en werkte zijn hele leven in Zuidoost Beemster, waar hij zich ook verdienstelijk maakte als regisseur van het amateurtoneel.
Hij overleed op 21 december 2000 op 81 jarige leeftijd.